Leven op de aarde

Oceanen in haar binnenste kern

Was de frictie intern?

Zachter dan de stilste nacht

Misschien is ze liever voor zichzelf dan zij dacht

Droge lucht uit haar zwarte longen

Door de buitenwereld verdrongen

Draaiend om ons heen

Uitgekleed tot de laatste steen

Hangend aan een klif

Tot de laatste druppel vergif

Was het tijd dat haar bewoners wat bedaarde

Want dit draait om onze aarde